Grote update

Hej!

Ja, nu eindelijk maar eens een verslag van de afgelopen weken en even een update over hoe het met ons gaat. Ik roep al weken tegen verschillende mensen dat ik ‘binnenkort weer een blog schrijf, hopelijk vanavond/morgen/van het weekend even’, maar het bleef er telkens bij. Geen tijd, geen energie, geen zin omdat als er een keer tijd en energie was er nog twintigduizend andere dingen waren die ik nog wilde doen, en als ik dan wel een keertje wilde beginnen lukte het niet, omdat ik het chronologisch probeerde op te schrijven en ik weet echt niet meer precies wat er nu in welke volgorde is gebeurd de afgelopen 6,5 week. Maar! Toen kregen we een mailtje van Simeon en Eliza. En die waren zo slim om hun update gewoon in thema’s onder te verdelen. En dan wordt het ineens behapbaar! Vervolgens nog even wachten tot de vastberadenheid boven kwam dwarrelen en tadaaa, daar zijn we dan. Ik ga proberen er een niet al te lang verhaal per thema van te maken, maar daar ben ik over het algemeen niet zo goed in dus we zien wel even wat het wordt, haha.

HUIS
We ♥ this house. De buitenkant en tuin hebben jullie al gezien, maar de binnenkant is ook leuk. Er zit overal, verschrikkelijk Zweeds, bloemetjesbehang op de muren. Zijn we zelf niet zo fan van, maar het staat wel schattig. Vloeren zijn net zo oubollig, al dan niet erger. Alleen Hanna’s kamer is een beetje modern eigenlijk, daar ligt zeil met laminaatpatroon (ja dat zeil, daar zijn ze hier ook fan van. Géén idee waarom, maar het ligt in bijna elk huis in tenminste één kamer) en een redelijk fris groen behang. Dan wel weer op álle muren waardoor het weer een beetje oubollig wordt, maar vooruit, haha. We hebben een leuke keuken, lekker ouderwets. Niet qua stijl, maar bouw. Geen IKEA-geknutsel of prefab kastjes, geen goedkope voorgeperste platen of half-plastic materiaal, gewoon ouderwets degelijk materiaal dat vakkundig in elkaar is gezet en is afgewerkt. En dan natuurlijk de heerlijk ouderwetse houtkachel (waarmee we ook onze cv kunnen opstoken om elektriciteit te besparen) naast het fornuis om het plaatje af te maken.
En de locatie! We wonen vrij buitenaf, maar niet geïsoleerd. We hebben wel buren, maar kunnen er maar één zien vanuit ons huis, en daar zit een weiland met schapen tussen. Bovendien is het zo’n rood huis, dus best leuk om naar te kijken. Tussen ons en de andere buren zit een strookje bos, dus die zien we niet. We hebben uitzicht over allerlei stukken weiland die omringd worden door bos. Toch zijn we vrij snel in Örbyhus waar de kerk is en we eventueel boodschappen kunnen doen, en op een klein halfuurtje afstand hebben we Tierp, een redelijk stadje met alles wat we nodig hebben. Beetje vergelijkbaar met Joure, maar dan meer keus qua supermarkten en minder qua kledingwinkels denk ik.
We zitten hier helemaal goed dus! Maar we moeten er uit. Het verhaal dat de eigenaar hier volgend jaar zomer in wilde maar dat waarschijnlijk niet door gaat en we hier dus wel konden blijven, blijkt niet te kloppen. Vorige week hoorden we dat de eigenaar er wel degelijk in wil, en niet volgende zomer, maar deze zomer. Het huurcontract loopt 31 juli af (een maand eerder dan ons was verteld), en dan moeten we er uit. Komen we nou erg in de knoei kunnen we wel een maand langer blijven waarschijnlijk, maar dan houdt het wel op.
Dat was best wel een tegenvaller. We hadden gehoopt hier in ieder geval te kunnen blijven tot we de taal hadden geleerd en een beetje geïntegreerd waren, zodat we dan eventueel op ons gemak op zoek konden gaan naar een koophuis. Dat we nu zo snel wéér moesten verhuizen, zagen we qua energie niet echt zitten.
Maar, geen drama’s! Huizen zijn hier een stuk goedkoper dan in Nederland, bovendien hebben we straks dan een huis dat van onszelf is zodat we zonder ons bezwaard te voelen het bloemetjesbehang van de muren kunnen trekken, dus even doorbijten en dan hebben we een ander mooi plekje, ons eigen plekje. Dachten we.
Want die vastgoedwereld, die zit hier dus behoorlijk anders in elkaar. Een huis verschijnt op hemnet, de Zweedse funda. Dan staat er meestal al een datum en tijdstip bij (een halfuur tot een uur duurt dat vaak) waarop je het huis kunt bezichtigen. Daar schrijf je je op in. Dan kom je dus met iedereen die interesse heeft in dat huis tegelijk kijken. En je kunt in dat halfuur tot uur maar beter goed kijken, want verborgen gebreken doen ze hier dus niet aan. Het is de verantwoordelijkheid van de koper om zich goed (te laten) inlichten over de staat van het huis.
De dag na de bezichtiging belt de makelaar je, of je ook interesse hebt. En zo ja, wat je dan biedt. Alle geïntresseerden bieden namelijk tegen elkaar op, tot er één over is met de hoogste prijs. Wil niet zeggen dat die het dan krijgt hoor. Want niks is zeker tot alles op papier staat. Dus als jij hebt afgesproken om twee weken na de bieding om 14:00 de papieren te komen tekenen, en om 13:45 loopt iemand het makelaarskantoor in en die legt dan een hoger bod neer dan jij, dan kun je alsnog rechtsomkeert.
Dus dat was al even wennen. Maar dan kwam er nog bij dat de meeste huizen hier van hout zijn en bovendien erg oud. Meestal begin 1900 in deze regio. De meesten zijn wel gemoderniseerd door de loop der jaren heen, maar hoe het huis wordt verwarmd, wat voor isolatie er in zit, of je keuken een beetje modern is of eigenlijk thuis hoort in een museum, dat hangt er vanaf wannéér tussen 1900 en 2017 het huis gemoderniseerd is en door wie. Oude houten huizen met andere voorzieningen dan wij gewend zijn dus. Enne. Informatie over die huizen en voorzieningen… Dat is dus wel allemaal in het Zweeds. Maar dan makelaarsjargonZweeds. Leeeeeuk.
Dus éven een mooi eigen plekje kopen, dat zit er niet in. Dat kost enorm veel uitzoeken, vertalen, navragen en dan waarschijnlijk nog de fout in gaan, haha. Dus dat viel alweer tegen. Maar… Toen deden we afgelopen maandag een online hypotheekberekening op twee verschillende sites, zodat we alvast een grove schatting hadden van ons budget. En beiden keren kregen we de mededeling: ‘Op basis van deze gegevens kunnen we u geen hypotheek verstrekken. Kom terug als uw economische situatie is veranderd.’
Toen werd ik wel een beetje zenuwachtig. We hebben het huis in Ouwsterhaule verkocht en hebben daarom wel een beetje eigen vermogen. Kunnen er hier zelf zonder hypotheek wel een huis van kopen. Maar dan wel voor 30% van het budget dat we eerst dachten te hebben. En dan kan je kiezen, of 30% van de ruimte, of 30% van de (bouwkundige en/of moderne) staat.
De volgende dag was Franke vrij, dus we zijn dinsdag naar twee verschillende makelaars geweest, 1 bank en een andere bank zou ons terugbellen. Heel veel informatie gekregen, maar van het gesprek bij de bank werd ik weer behoorlijk zenuwachtig. Hij kon zo niet een uitgebreid hypotheekadviesgesprek doen, daar moesten we even een afspraak voor maken. Maar hij begon met de vraag of we beiden werkten. Nee, alleen Franke. Oké, of Franke dan een vast contract had. En nee, dat heeft hij nog niet. Zijn tijdelijke contract gaat automatisch over in een vast contract in augustus. Nou, dan moesten we dan maar terugkomen. En voor hem was het gesprek toen eigenlijk al over. Hij maakte sowieso niet erg de indruk dat hij zin had om met ons te praten, maar goed. Ik vroeg hem toen of het een probleem is dat ik niet werk. ‘Nee hoor, helemaal geen probleem, dan moet Franke gewoon voor twee verdienen.’ Ja, grappig. Er komt genoeg binnen in de maand hoor, maar Franke is ‘maar’ een boerenarbeider en zo gigantisch hoog is dat loon absoluut niet. Laat staan als dat voor ons beiden zou moeten tellen. Eigen vermogen ging het eigenlijk helemaal niet over, dat lijkt helemaal niet mee te tellen.
De volgende dag belde de andere bank ons terug: we kunnen dus wel een hypotheek krijgen in de huidige situatie, maar niet heel veel. Maar mocht ik gaan werken en dan minder dan de helft van Frankes loon verdienen, dan krijgen we wel VIER KEER zoveel hypotheek. Idiote verhoudingen! En eigen vermogen telt dus inderdaad niet mee, ze kijken alleen naar inkomen bij zo’n algemene berekening.
Nu hebben we wel overwogen dat ik dan aan het werk ga. Want ik wilde sowieso al iets gaan doen, goed voor de taal en voor de integratie. Maar zonder diploma’s en zonder dat ik Zweeds spreek, zijn er niet heel veel opties over. Bovendien, als ik part-time ga werken en daarnaast ook nog die Zweedse cursus heb (je hebt de keuze uit part-time of fulltime cursus doen), dan gaat het er op neer komen dat de meisjes van maandag tot vrijdag de hele dag op de opvang zijn. En dat willen we niet. Bovendien zou ik nu eerlijk gezegd niet weten waar ik de energie vandaan moet halen.

Dus! Het komt er op neer dat we twee opties hebben: of we huren wat tot ik wel een keer ga werken, of we kopen een huis uit eigen zak, en dat kleine beetje hypotheek gaan we dan nodig hebben voor modernisatie/renovatie. Renoveren wilden we eigenlijk niet (in verband met tijdsdruk en met name energietekort, haha), maar daar gaan we niet onderuit komen. En voor nu gaan we dus wel voor optie twee. Huren is zegmaar niet zo ons ding, bovendien is het vergeleken met kopen duur. We hebben momenteel wel een huis op het oog, maar daar volgt later wel meer over als we zelf iets meer over het huis weten. En over renovatiekosten enzo, haha.

AUTO
Jaha, daar maken we zoveel mee mee dat dat een eigen kopje verdient.
De eerste twee weken hadden we dus een bak van een huurauto, een Ford Galaxy. Ik heb eerder al genoemd dat daar het hele universum in past min een IKEA-bank. We hebben de tweede week dat we hier waren in IKEA in Uppsala (klein uurtje rijden) een bank en twee fauteuils gekocht. We wisten niet precies hoe groot de dozen zouden zijn, maar als het allemaal niet in de auto mocht passen, dan hadden ze ook bezorgopties enzo dus daar maakten we ons niet heel druk over. Foutje!
Eerst de stoelen in de auto gedaan want dat waren al aardige pakketten. De dozen van de bank moesten we bij een speciaal ophaalpunt ophalen, dus die waren nog groter. Stoelen pasten er precíes in, met wat schuiven van stoelen en dergelijke. Heb er wel foto’s van maar die komen later wel anders krijg ik dit blog nooit een keer af. Dus die bank, dat ging hem niet worden. Franke dus naar het informatiepunt voor bezorgen, maar nee, hij moest eerst de dozen ophalen voor ze wat konen doen. Ging Franke die dozen ophalen. ENORM. Twee gigántische dingen. Eéntje zou al niet in de auto passen. Dus terug naar die bezorgservice. Bezorgen binnen een bepaald gebied (gaat niet op straal, echt op gebied, grenzen liepen vrij grillig) kost €40,-. Wij vielen net buiten het gebied. Bezorgkosten €240,-. Grapjassen. We konden wel een aanhanger huren, maar ons ruimteschip had geen trekhaak.
Dus Franke heeft de dozen weer netjes terug laten zetten in opslag, heeft mij en de meisjes en de stoelen naar huis gebracht, is gewapend met een mes weer teruggereden (oeeeeh, dat klinkt wel erg gevaarlijk zo, haha), heeft de dozen weer op laten halen, die dingen aan stukken gereten en alle onderelen los in de auto geschoven. Pastte makkelijk. Vervolgens heeft hij netjes de lege dozen teruggebracht en is weer naar huis gereden, haha.
Helaas moesten we ons geliefde autootje weer inleveren, we wilden nog wel verlengen maar dat was niet nodig want we konden wel een auto lenen van een vriend van Jakob. Om een auto te kopen heb je een persoonsnummer nodig. Of nee, je kunt wel een auto kopen maar om hem te laten verzekeren en op naam te zetten heb je een persoonsnummer nodig. Die hadden we wel aangevraagd maar nog niet gekregen (nog steeds niet, we hopen komende week of de week erna). Kon wel drie of vier dagen duren voor die leenauto er was, maar als we in die tijd een auto nodig hadden konden we wel eentje van Jakob lenen.
Bijna twee weken later kon Franke de auto op komen halen. Die periode was niet zo grappig, want zonder auto kom je hier dus nergens. Gelukkig hebben Daniel en Stina ons twee keer opgehaald zodat we toch naar de kerk konden. Wie dat zijn volgt later.
We waren erg blij met de auto, een Skoda Felicia. Slot van de achterbak was kapot dus je moest over de achterbank heen klimmen om hem van binnenuit open te doen, de linkerbuitenspiegel was gebarsten en we moesten minstens twee keer in de week goed rijden anders was de accu leeg, maar hij reed en ik kon boodschappen doen en we waren erg blij.
Tot hij dus niet meer reed. Vorige week zaterdag waren we naar Tierp geweest en we reden met een kleine omweg naar huis om even bij een huis te kijken dat te koop stond. Hij begon ineens een vrij typisch geluid te maken, maar het is een oude auto en die maken wel meer typische geluiden. Het klonk niet heel ernstig en hij reed gewoon, dus we besteedden er verder geen aandacht aan. Ik was aan het opzoeken waar we precies moesten zijn, tot Franke ineens vrij hard ‘KAK’ riep, de auto aan de kant gooide midden op een kruising en de auto uitstormde. Toen ik opkeek zag ik véél rook uit de motorkap komen. Dus ik storm ook de auto uit, Franke had Hanna al los en ik trok Elsenoor er uit voor het geval die auto in de fik stond, en die parkeerden we beiden in een weiland naast de weg.
De auto stond overigens niet in brand. Er zat een gat in (hoe heet dat officieel?) het koelwaterreservoir. Onder de druk was alle koelvloeistof over de motor heen gespoten, en dat verdampte en zorgde zo voor nogal veel rook.
Een voorbijganger stopte om te helpen, trok die motorkap weer open en zei: ‘Oi oi!’ en toen een tijdje niks. Voor een Zweed zegt dat genoeg, haha. Hij heeft Franke nog heen en weer gereden naar een garage en benzinestation om hulp resp. water te krijgen, maar die auto ging echt niet meer rijden dus toen hebben hij en zijn vrouw een pokkenend omgereden om ons en de boodschappen naar huis te brengen. Heel lief!
‘s Avonds stuurde Daniel ons een appje of we de volgende dag naar de kerk kwamen, dat zou niet gaan dus hebben ze ons weer opgehaald ♥
Maar nog meer ♥, we mochten hun auto wel lenen voor 5 dagen, dan hadden ze hem pas weer nodig (ze hebben twee auto’s zoals de meeste Zweden, heb je wel nodig). Komt ie ‘s avonds die auto brengen, wilde niks weten van naar huis brengen want hij fietste wel gewoon, zat al bijna op zijn fiets en zei toen tussen neus en lippen door: ‘Oh ja, jullie mogen hem wel twee weken houden, want wij lenen dan na vrijdag de auto van de buren wel, die zijn op vakantie.’ Zo lief! Hoorden we gisteren toen ze hier op de koffie waren dat die auto van de buren nogal een oude rammelbak is en ze die dus niet aan ons wilden uitlenen, want dan stonden we straks weer met pech en dat was zo sneu. En dat was maar goed ook dat ze dat hadden besloten vonden ze, want van de week hebben ze dus inderdaad met pech gestaan. Schatjes!
Dus nu hebben we, als echte Zweden, een oude rammelbak die niet werkt én een Volvo staan. Helemaal geïntegreerd al.

Zoals voorspeld kan ik dus echt niet kort en bondig typen. Maar het is al laat en allang bedtijd geweest. Ik ga proberen morgen de rest te typen, maar ik ken mezelf inmiddels wel een beetje. Ga maar uit van minstens een paar dagen.

Vi ses!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s